Gezien | Stuk

Je mist iets heel moois als je Stuk nog niet bekeken hebt. Het is een vierdelige docuroman (VPRO) van Jurjen Blick, nog terug te kijken op de NPO-app. Mevrouw V., 80+, blind maar dol op documentaires en met wie ik ze ’s woensdagsavonds tijdens dienst besprak, deelt met mij trouwens bovenstaande mening.

Het verhaal uit een revalidatiecentrum (en deels bij mensen thuis) is een aanrader om de volgende 5 redenen:

Je ziet de mens en hun verhaal.

De feiten, afleesbare emoties, stiltes, de harde realiteit. Er zijn geen acteurs. Geromantiseerd noemen ze de documentaire wel, maar ik vind het echt. Ik herken zoveel in de thuiszorg. De documentairemaker heeft de accenten goed gelegd om de drama nog even goed voor te schotelen aan de kijker. Luister, want dat is belangrijk: het wekt empathie op. Maargoed, geloofwaardig ben ik als emo-zuster ook niet, want ik ben ook een blogger en laat bloggers nou toevallig van een tikje drama houden.

Je ziet zowel het verhaal van de patiënt als van de arts en de verpleegkundige.

Zo gaat het in de praktijk ook. Je deelt ook iets van jezelf als zorgverlener, al verschillen de meningen hierover en is dit weer een verhaal apart. Ik vind het kloppend en mooi.

De documentaire is meeslepend.

Doordat je als kijker empathie voelt en meeleeft met de ‘personages’ die hard werken om beter te worden, wil je weten hoe het afloopt.

Sommige gefilmde stukjes lopen niet geregisseerd, maar net als in de realiteit, mooi in elkaar over.

Ik had dit vast niet door gehad als ik ‘De Wereld Draait Door’ niet van tevoren had gezien: je volgt als kijker even de patiënt en daarna loop je door de gang mee met de verpleegkundige, waarvan je al weet dat zij het thuis ook niet makkelijk heeft. Blijkt dat zij in de volgende kamer weer een andere bekende personage verder behandelt. Of een relatie is van een eerder genoemde patiënt. Leuk weetje. Knap gefilmd.

De film is goed ingesproken door de maker.

Waarvoor mijn complimenten. Het maakt het helemaal af en hij raakt waar nodig de juiste snaar. Hierover meer in deze recensie van het NRC.

Ik heb in stilte ontzettend genoten van deze docu en ik hoop vele anderen, zéker zorgverleners, ook.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.