Dagbesteding en verpleeghuizen | Wat doet er toe bij parkinson?

logo Kijk In De Wijk

Mensen met de ziekte van Parkinson krijgen naast hun lichamelijke klachten in de loop van tijd klachten in het geestelijk vermogen. Dat betekent echter niet automatisch dat dementie om de hoek komt kijken. Daardoor valt iemand met parkinson vaak net tussen wal en schip in een intramurale instelling. Want hoort zo iemand nu in een psychogeriatrische of eerder bij een somatische groep?

Haken en ogen: cliënt is de dupe

Vaak krijg ik de vraag welk verpleeghuis of dagbesteding wordt aangeraden. Nu is dat als wijkverpleegkundige niet helemaal mijn piece of cake dus laat ik mensen vooral zelf kijken naar welke instanties er zijn en adviseer vooral zelf te gaan kijken. Dat is overigens vaak ook het advies van de klantenservice van deze instanties: eerst maar eens komen kijken om ‘sfeer te proeven’. Waar ik alleen wel tegenaan loop is dat ik achteraf soms wat discussiepunten te horen krijg via cliënten waarop, al dan niet tijdelijk, vastgelopen wordt binnen de instantie. Zonde, want het zijn uiteindelijk de cliënten en mantelzorgers die er de dupe van zijn als het probleem niet snel door de instantie wordt opgelost. Dus maakt ook deze wijkzuster zich daardoor soms een beetje zorgen over ‘mijn dierbare’ cliënten.

Reden voor discussie

Om ergernissen te voorkomen is het daarom goed om voorafgaand al belangrijke discussiepunten voor te zijn en deze aan te geven bij de instantie. Dus naast het ‘sfeer komen proeven’ ook even de feiten navragen: hoe zit dat met de zorg? Welke punten aan bod kunnen komen heb ik nu in een lijstje gezet zodat ik voortaan cliënten beter voorbereid een gesprek aan laat gaan.

  1. Is bediening van de duodopapomp ondervangen? Niet iedereen is bevoegd en bekwaam om een duodopapomp te bedienen. Het is echter niet handig als een wijkverpleegkundige of partner dit tussentijds moet blijven bedienen als de cliënt weg gaat. Je zou eraan kunnen denken evt. het personeel te trainen door iemand intern van de instantie (mocht zo’n iemand er zijn) of een wijkverpleegkundige die er bekend mee is of duodopaspecialist.
  2. Is er de mogelijkheid om fijne gesprekken te voeren met andere mensen? Stel: iemand met parkinson en lichte cognitieve problematiek wil toch nog graag kunnen praten met tafelgenoten. Het zou dan jammer zijn als diegene aan tafel zit met (slapende) mensen die ver in de dementie zitten die dat niet kunnen.
  3. Kan er iemand meelopen naar het toilet in verband met valgevaar of moeite met kleding losmaken? Soms is er helaas onvoldoende personeel aanwezig en kan een begeleider de groep niet verlaten om iemand naar het toilet te helpen. Het zou niet moeten, maar het gebeurt.
  4. Kan iemand met dementie en niet zelf kan alarmeren tijdelijk verblijf krijgen zonder de WLZ in te hoeven? Gelukkig is de eigen bijdrage verlaagd op dit moment, maar de schotten in de zorg blijven nadelen hebben.
  5. Is er de mogelijkheid voor tijdelijk verblijf in Ede en omstreken om mantelzorgers te ondersteunen? Kan dit ook voor één keer per maand één á twee nachten? Meestal kan dit in de praktijk alleen als je minimaal een week wil opnemen. Vraag mij niet wie deze ‘regel’ (restrictie) bedacht heeft.
  6. Kan fysiotherapie/logopedie/ergotherapie, wel of niet van ParkinsonNet, geïntegreerd worden bij een dagbesteding zodat de cliënt niet ook nog eens op een ‘vrije’ dag daarheen vervoerd hoeft te worden? En in het geval van een verpleeghuis: wat voor therapie bieden zij?
  7. Is er vervoer naar de dagbesteding? Hoe zit dat met vergoeding?
  8. Is er de mogelijkheid om te wandelen? Met of zonder begeleiders? Hoe zit dat met veiligheid? Wanneer dit niet kan, hoe zien buitenactiviteiten er dan uit en worden die wel uitgevoerd?
  9. Zijn er nog bijzondere activiteiten zoals schilder- of breiclubjes? Zijn er huisdieren of dieren om te verzorgen of te knuffelen? Wat wordt er aan muziek gedaan?
  10. Hoe worden contactpersonen, familieleden en mantelzorgers betrokken? Wat zijn de verwachtingen? Wie doet de was, hoevaak wordt het zorgplan besproken, wie regelt voldoende kleding, is er hulp nodig bij activiteiten?
  11. Hoe zit het met reanimatiebeleid wanneer personeel van een instelling i.p. niet reanimeert (nog zo’n leuke ‘regel’) en hiervoor misschien niet eens getraind is, maar iemand dit nog graag wel wil?

Antwoorden

Op al deze vragen probeer ik binnen nu en een jaar antwoord te krijgen voor mijn werkomgeving, in dit geval Ede en omstreken. Zo hoop ik cliënten wat beter te kunnen voorbereiden. Want laten we eerlijk wezen: instanties doen zich vaak aan de buitenkant beter voor dan hoe het er in de werkelijkheid aan toe gaat.

Handtekening Ramona

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.