Allebei vieren we

Toen ik bij een niet-alledaagse situatie vandaan fietste, besloot ik dit te schrijven. Ik was me er weer bewust van dat het leven zo afgelopen kan zijn. Sommige mensen krijgen de kans om het einde van het leven zelf een beetje in te vullen. Bijzonder vind ik het, en zelfs eervol, dat ik dat in iemands leven een beetje van dichtbij mag meemaken.

Mijn verhaal is kort gebleven, maar ik heb er ook niks aan toe te voegen. Het is zoals het is, het was zoals het was.


Allebei vieren we

Ik ga feest vieren. Jij ook.

Ik ben 32 geworden. Jij niet veel ouder. We genieten allebei van aanwezigheid van familie en vrienden. Een dag als vandaag: ik leef er van op. Jij leeft er naartoe.

Ik vier mijn verjaardag en neem een stuk taart. De huiskamer vol mensen. Gezelligheid. Een toekomst ga ik tegemoet.

Jij deelt herinneringen, je kijkt terug. Vrienden nemen je fijnste biertjes mee. Een huiskamer vol mensen. Maar het is je afscheidsfeest. Je plant de laatste dingen. En verlaat het leven.

Veel sterkte, ook aan alle nabestaanden.


Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.